czwartek, 2 lutego 2017

STORY BOX

W okresie świątecznym w ramach jednych  z ćwiczeń "a'la storytellingowych" proponowałam Świąteczne opowiadania Na tej podstawie powstała ulepszona, bardziej uniwersalna wersja, która nie wymaga wielokrotnego kserowania (lub też żadnego, o czym wspomnę w opisie poniżej), nie jest ograniczona do określonego wątku tematycznego, ale do wyobraźni uczniów. Co więcej, można ją stosować na każdym poziomie zaawansowania, bez względu na wiek czy przemycane w ten sposób treści gramatyczno-leksykalne.
Ba! Powiem więcej - nie trzeba mieć takiego pudełka, ani żądnych innych wspomnianych niżej pojemników i przeprowadzić podobny "storytelling" kompletnie bez niczego - jedyne  narzędzia to długopis, kartka/zeszyt i umysły uczniów, ale o tym wspomnę w osobnym wpisie (TUTAJ), gdyż ten jest dla tych, którzy (lub tych, których uczniowie) lubią  gadżety.



1. wybieramy pojemniki, w jakich chcemy składować materiały
- mogą to być pudełka po chusteczkach higienicznych
- koperty leżące na stole lub powieszone na tablicy korkowej
- koszulki na dokumenty powieszone na tablicy korkowej
- ja dorwałam pudełko podzielone na 9 skrytek i nie omieszkałam jego użyć



- w sklepach z wyposażeniem wnętrz dostępne są kolorowe pudełka z szufladkami wszelkiej maści, które też powinny się sprawdzić
- inne dogodne i dostępne dla nas pojemniki

2. określamy kategorie jakimi chcemy się zająć i podpisujemy w ten sposób każdą skrytkę; 
w zależności od koncepcji i stylu w jakim chcemy przeprowadzać ćwiczenie oraz wieku i poziomu docelowej grupy uczniów może to być podział na:
- części mowy (przymiotniki, rzeczowniki, czasowniki, przyimki miejsca, czasu, itd.)
- kategorie tematyczne, które nie nawiązują wprost do terminologii (postaci, miejsca, gatunek, czas, itp.)


- lub też w formie zaimków pytających (Kto?, Co?, Kiedy?, Gdzie?, itd.)

3. tworzymy bazę słownictwa w postaci słów, wyrażeń, wyrwanych z kontekstu wypowiedzi/cytatów lub ilustracji, albo mieszając te wszystkie opcje
- mogą zrobić to uczniowie (co oczywiście zalecam najbardziej) podzieleni na przykład na grupy, które zajmują się tworzeniem określonej kategorii słów (miejsce, postaci, czas, gatunek, itp.), zapisując je na osobnych karteczkach
- możemy zrobić to sami drukując wcześniej materiały
4. umieszczamy materiały w odpowiednich skrytkach i zaczynamy akcję "STORYTELLING" lub "STORYWRITING" 



OGÓLNY TRYB PRACY z takim materiałem 

1. uczniowie indywidualnie, w parach lub grupach losują określoną ilość wyrazów (np. po 1-2-3) z każdej ze skrytek i na podstawie tego, co wylosują tworzą opowiadanie w formie ustnej lub/i pisemnej
- w mojej skrzynce zawarłam dość istotny element, mianowicie GATUNEK, co sprawi, że uczeń będzie miał za zadanie nie tylko stworzyć ciąg wydarzeń, ale będzie musiał dostosować fabułę bo konwencji, którą wylosuje
- dodatkowo jest tam też kolejne utrudnienie w postaci rodzaju ZAKOŃCZENIA, które może być albo szczęśliwe, smutne, zaskakujące itd., co również nada kierunek tworzonemu tekstowi


2. możemy modyfikować zasady w zależności od preferencji
- uczniowie mają za zadanie wykorzystanie każdego z wylosowanych słów lub ich części
- opowiadania mogą być tworzone na podstawie słów wylosowanych indywidualnie przez każdego ucznia/parę/grupę lub w oparciu o zestaw słów losowany przez wszystkich uczniów na przykład po jednym słowie i tworzenie opowiadań na podstawie jednolitego zbioru słów

3. praca z materiałami może przenieść się też do podręcznika czy innego materiału na przykład video
- uczniowie za pomocą wylosowanych słów mogą kontynuować wątek opowiadania z podręcznika albo filmu tworząc ciąg dalszy wydarzeń

4. jeśli zależy nam na przećwiczeniu konkretnych zagadnień gramatycznych wówczas przemycamy je w zadaniu
- jeśli uczniowie utrwalają czasy przeszłe, wówczas konstruujemy tak polecenie, aby uczniowie zawarli w opowiadaniu właśnie te konstrukcje
- jeśli mają to być czasy teraźniejsze czy przyszłe, wówczas zachęcamy uczniów, aby przedstawiali wydarzenia tak, żeby ujmować je w tych czasach (np. wcielając się w rolę osoby relacjonującej jakieś wydarzenia na bieżąco albo wróżbity, który spisuje swoje przepowiednie)
- mowa zależna, okresy warunkowe, strona bierna i inne konstrukcje również mogą być tak utrwalane
- możemy też potraktować takie zadanie mniej formalnie i zachęcić uczniów do tego, aby całe lub znaczną część opowiadania/tekstu przedstawili stosując tylko i wyłącznie dane zagadnienie gramatyczne, np. cały tekst tylko w stronie biernej czy mowie zależnej

5. takie pudełko jest dość uniwersalne; jeśli mamy sporo takich skrytek i kategorii z bazą słownictwa wszelkiej maści, to niekoniecznie za każdym razem musimy wykorzystywać je wszystkie; możemy wyznaczyć kategorie, które będą współgrać z celem danego zadania niekoniecznie związanego z opowiadaniami,
-  uczeń losuje słowa z kategorii OSOBY/CZYNNOŚCI/MIEJSCE i tworzy zdanie z określoną strukturą, np. czasem gramatycznym;
- losując jakiś przymiotnik może podać jego synonim czy antonim;
- losując sam czasownik można zagrać w "kalambury"

6. jeśli ktoś z Was baaaardzo chciałby mieć takie lub podobne pudełko, to ponoć w IKEA (dziękuję za komentarz Martynie S. w komentarzu na FB). Sama mogę polecić 3-piętrowe pudełeczka z PEPCO za niecałe 10 zł. 


Wówczas mamy 3 kategorie do wykorzystania w historyjce. Połączenie takich 2-3 pudełek taśmą dwustronną może być jakimś wyjściem, aby uzyskać więcej skrytek.


Jeśli wykorzystujesz pomysły i materiały z niniejszego bloga na szkoleniach, które prowadzisz; na stronie Facebookowej swojej szkoły językowej; publikując ich adaptacje na łamach swojego fanpage'a; oraz w każdej innej formie, zadbaj o to, aby podać źródło w postaci: neuroteaching.blogspot.com



4 komentarze:

  1. Rewelacyjny pomysł! Brawo ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję ;) Jak jedna z czytelniczek zauważyła, tryb pracy jest podobny do tego z wykorzystaniem story cubes - czyli wszystko co uczeń wylosuje jest dziełem przypadku :)

      Usuń
  2. Jeśli mamy mało przegródek można też połączyć niektóre kategorie np.time/setting i stworzyć karty typu: last year/in the woods :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Great idea for stories with the box. I use such a box for training grammar structures with my younger students. I stick a picture of a thing from the vocabulary list and ask children to use this word in the sentence (ex. I've got 2 eyes). If the sentence is correct, they open the box and check if there is a small gift for them. Children really like it. Now I'd like to use it for making stories. Great idea!

    OdpowiedzUsuń